Daily Lesson of NIrvana
บทเรียนประจำวันของนิพพาน
(bunchar.com การพระศาสนา 20161005_1)
เราอาจกำหนดได้เองง่าย ๆ ว่าทุกคราวที่เราดับไฟสุมอก โล่งใจ เย็นใจได้เพราะชนะใจตนเองหรือกิเลสในใจ นั่นแหละคือรสล่วงหน้าของพระนิพพานน้อย ๆ ของเราทุกคราว
จะเป็นเรื่องชนิดใดก็ได้ การคอยสังเกตให้มีความรู้ความเข้าใจจากนิพพานน้อย ๆ เล่นนี้ จะช่วยให้เราเข้าใจถึงพระนิพพานตัวจริงได้ง่ายเข้า แต่เราต้องฝึกบทเรียนนี้อยู่เสมอ ยิ่งทำเป็นบทเรียนประจำวันได้ก็ยิ่งดี
อย่ากลัวว่าหมดกิเลสแล้วจะอยู่ในโลกนี้ หรือทำงานให้แก่โลกนี้ไม่ได้ องค์สมเด็จพระบรมศาสดาและพระอรหันต์ทั้งปวงหมดกิเลสตัณหาทุกประการแล้วก็ยังคงทรงทำหน้าที่ของพลโลกให้แก่โลกอยู่จนวาระปรินิพพานนั่นเอง
ขอจงคิดดูว่าผู้ที่ทำงานอย่างเดียวกัน แต่ฝ่ายหนึ่งทำด้วยความทะยานอยากหรือกิเลส อีกฝ่ายหนึ่งทำด้วยความรู็สึกเพียงว่าเป็นหน้าที่ของชีวิตหรือพลโลก จะต้องทำตามธรรมชาติของโลก หรือทำตามอำนาจของธรรมะ มีความเมตตา กตัญญู เป็นต้น แล้วฝ่ายไหนจะเย็นฉ่ำโดยไม่ต้องรดน้ำ ? การครองชีพของฝ่ายไหนจะเป็นของชุ่มชื่นตลอดเวลา ? และการเยือกเย็นแสนจะเย็นนั้น ไม่ใช่ตัวพระนิพพานหรือความดับทุกข์ล่วงหน้าที่เป็นนิพพานตัวจริงผู้นั้นดอกหรือ ?
ที่มา การปฏิบัติธรรม โดย พุทธทาสภิกขุ หน้า ๗๘-๗๙
ภาพ นานาผกาที่สวนยินดีทะเลเมื่อเช้าวันที่ ๒ ตุลาคม ๒๕๕๙

หางนกยูง

ลั่นทม นายศร

ดอนย่าสองสี

ยี่โถชมพู

ยี่โถเหลือง

เล็บมือนาง

มลิวัลย์

ถ้วยทอง

สร้อยอินทนิล

พุดตาน

มะรุม